Wat meer uitleg:
De aarde draait in 24 uur om haar as. Als de aarde in 24 zones wordt verdeeld, is theoretisch iedere tijdzone van
één uur 360 graden/24 = 15 graden breed. De nulmeridiaan van Greenwich is het centrum van de UTC. Deze
tijdzone strekt zich in theorie uit van 7,5 graden westerlengte tot 7,5 graden oosterlengte. De Midden-Europese
tijdzone (UTC+1) strekt zich dan in theorie uit van 7,5 graden oosterlengte tot 22,5 graden oosterlengte. In de
praktijk volgen tijdzones vaak landsgrenzen en hanteren landen uit praktische overwegingen de tijdzone van een
belangrijk buurland. Een voorbeeld is de Benelux, die gezien zijn ligging de Greenwich-tijd zou moeten hanteren,
maar de Midden-Europese tijd gebruikt sinds de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog.
De verdeling van de aarde in 24 tijdzones van 15 graden breed is hoofdzakelijk theoretisch en wordt voornamelijk
op volle zee in internationale wateren gebruikt (zogenaamde nautische tijd of zeetijd). Er bestaan in de praktijk
meer dan 24 verschillende tijdzones. Dit heeft twee oorzaken. In de eerste plaats verschillen niet alle tijdzones
een geheel aantal uren van UTC. Ook halve uren en kwartieren komen voor. Zo hanteert bijvoorbeeld Venezuela een
tijdzone van UTC-4:30 en Nepal een tijdzone van UTC+5:45. In de tweede plaats zorgt het grillige verloop van de
internationale datumgrens ervoor dat sommige plaatsen meer dan 12 uur verschillen ten opzichte van UTC. In totaal
zijn er wereldwijd 40 verschillende tijdzones in gebruik.
Er zijn 21 landen die meerdere tijdzones beslaan. Het land met de meeste tijdzones is Frankrijk: door de vele
overzeese gebieden zijn dat er in totaal 12 (gedurende de zomertijd 13). Rusland heeft de meeste opeenvolgende
tijdzones, namelijk 11 (van UTC+2 tot en met UTC+12). De Volksrepubliek China is het grootste land met één
tijdzone: sinds 1949 hanteert het hele land UTC+8.[1] UTC+8 komt globaal overeen met de zonnetijd in de, in het
oosten van het land liggende, hoofdstad Peking. In het westen van het land wijken klok en zonnetijd aanzienlijk
van elkaar af. De grens tussen Afghanistan en China is de landgrens met het grootste tijdverschil, namelijk 3,5 uur
(UTC+4:30[2] naar UTC+8).
Iedere dag op aarde begint officieel op de Line-eilanden in Kiribati, waar men 14 uur voor loopt op UTC,
begint 26 uur later op de onbewoonde Amerikaanse eilanden Howland en Baker, die onder een (nautische) tijdzone
vallen die 12 uur achter loopt op UTC, en eindigt daar nog eens 24 uur later. Twee consequenties hiervan zijn dat
iedere datum 50 uur lang ergens op aarde voorkomt en dat gedurende twee uur per etmaal
(namelijk tussen 10:00 en 12:00 uur UTC) er drie verschillende data in gebruik zijn: als het bijvoorbeeld in
Reykjavik (UTC+0) 10:30 uur is, dan is het 23:30 uur de vorige dag in Amerikaans-Samoa (UTC-11) en 0:30 uur de
volgende dag op Kiritimati (UTC+14).
Een tijdzone is een gebied op aarde met gelijke (standaard)tijd. De zones zijn ontstaan na een eeuwenlange
ontwikkeling in het meten van de tijd. Vooral door de ontwikkeling van het spoorvervoer ontstond de nood aan een
veralgemeende tijd. Voordien werd per plaats een lokale tijd aangehouden, gebaseerd op de (gemiddelde) lokale 12.00 uur-tijd.
De tijd in een bepaalde tijdzone wordt aangegeven als het tijdverschil van de zone met UTC. UTC is nagenoeg hetzelfde
als GMT (Greenwich Mean Time)
Tijdzone kaarten Europa en Wereld, nuttig voor iedereen maar zeker voor radioamateurs, zendamateurs en luisteramateurs.
Europa: West-Europese tijd (WET) UTC+0 (in de zomer UTC+1), Midden-Europese tijd (MET) of Centraal-Europese tijd
(CET) UTC+1 (in de zomer UTC+2), Oost-Europese Tijd (OET), Verder-oostelijk-Europese Tijd of Moskou-Tijd (FET of MSK).
|
